| Naam | Geboren | Omgekomen |
| Praagh, Jacques van | Den Haag, 24.08.1917 | Polen, 26.01.1945 |
Jacques van Praagh was de oudste zoon van Emanuel Anthonie “Manie” van Praagh en Dientje “Dien” Kwetsie. Hij werd geboren in Den Haag, net als zijn zus Marianne (1912). Later kreeg het gezin nog twee zoons, Antoon (1928) en Nico (1930), beiden geboren in Rijswijk.
In januari 1937 trouwde de negentienjarige Jacques met de zestienjarige, niet-Joodse Clasina Engelina Hendrika Janssen uit Den Haag. Jacques diende toen als soldaat bij de Vliegdienst. Enkele maanden later vertrok zijn zus Marianne Da Costa-van Praagh na haar huwelijk met Mr. Ben Da Costa, naar Nederlands-Indië.
Jacques en Clasina gingen eerst in Rotterdam wonen, waar op 24 juli 1937 hun zoon Emanuel werd geboren. Jacques werkte inmiddels als filmoperateur. Na verhuizingen tussen Rotterdam en Den Haag trok hij in 1938 weer bij zijn ouders in aan de Vondellaan 16 in Rijswijk. Later dat jaar werd de scheiding officieel uitgesproken.
Tijdens de oorlog doken Jacques’ ouders en jongere broers in 1942 onder in Delft, via zijn oom Sallie van Praagh. Zij verbleven bij groentehandelaar Henk de Wit en zijn aanstaande vrouw Carrie, die meerdere Joodse onderduikers verborgen hielden, onder wie verschillende leden van de familie Van Praagh. Jacques zelf ging eind oktober 1942 wonen bij zijn oom Sallie en diens niet-Joodse vrouw Petronella Cornelia Blom aan de Prins Hendriklaan in Rijswijk.
Op 18 juni 1943 werd Jacques gearresteerd door de Sicherheitsdienst, met hulp van de Rijswijkse politie. Via Amsterdam kwam hij op 2 augustus 1943 terecht in Kamp Vught. Op 15 november 1943 werd hij gedeporteerd naar Auschwitz, waar hij werd geselecteerd voor dwangarbeid.
De onderduikers in Delft werden verraden, waarna Sallie en Petronella Cornelia Blom werden gearresteerd. Sallie kwam begin 1944 vrij, terwijl Nel tot augustus 1944 gevangen zat in Kamp Vught. Henk en Carrie de Wit en Nel van Praagh-Blom ontvingen na de oorlog van Yad Vashem de onderscheiding “Righteous among the Nations” voor hun hulp aan Joodse onderduikers.
Jacques’ ouders en zijn broertjes Antoon en Nico werden in september 1943 opgepakt en via Kamp Westerbork naar Auschwitz gedeporteerd, waar zij direct na aankomst werden vermoord.
Na de oorlog werd een verklaring afgelegd door Jesaias Boas. Hij was door het huwelijk van zijn broer Samuel verwant aan de familie Van Praagh. Uit zijn verklaring bleek dat Jacques tijdens een dodenmars in januari 1945 door een bewaker was neergeschoten. Pas in 1965 werd officieel vastgesteld dat hij op 26 januari 1945 was overleden.
Jacques’ zus Marianne overleefde de oorlog in Nederlands-Indië. Ook Jacques’ ex-vrouw Clasina en hun zoon Emanuel “Eddy” overleefden de oorlog. Eddy verhuisde later naar Frankrijk, waar hij naam maakte als atleet op de 400 meter horden. Hij kreeg samen met zijn vrouw drie kinderen.
Voor Jacques van Praagh is een struikelsteen aangevraagd door nabestaanden van zijn oom en tante, Sallie van Praagh en Nel van Praagh-Blom.
Foto uit familiearchief:
Ongeveer 1926, Jacques op de voorgrond met rechts van hem zijn ouders
en daarachter staand zijn zus Marianne.