| Naam | Geboren | Omgekomen |
| Goudsmid, Simon | Kampen, 14.05.1889 | Auschwitz, 28.2.1943 |
| Goudsmid-Simons, Alida | Antwerpen (B), 08.01.1888 | Auschwitz, 05.11.1942 |
| Goudsmid, Rebekka | Den Haag, 20.01.1919 | Auschwitz, 31.10.1944 |
| Goudsmid, Herman | 1923 | 2004 |
Simon Goudsmid (geboren 14 mei 1889) en Alida “Ida” Goudsmid-Simons (geboren 8 januari 1888) vestigden zich in 1931 met hun gezin aan de Regentesselaan 20 in Rijswijk. Simon was handelaar in kalfsvlees en pendelde regelmatig tussen Zwolle, Den Haag en Rotterdam. Het gezin bestond verder uit dochter Rebekka “Beppie” (geboren 20 januari 1919) en zoon Herman (1923–2004).
Alida Simons groeide op als dochter van een banketbakker in Antwerpen en vluchtte in 1914, bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, naar Nederland. In Den Haag ontmoette zij Simon Goudsmid. Zij trouwden en kregen in 1919 dochter Rebekka, gevolgd door zoon Herman in 1923. Alida had een grote liefde voor muziek en verzamelde bladmuziek, met een voorkeur voor het Franse chanson.
Na de eerste razzia’s besloot vader Simon dat zijn kinderen moesten onderduiken. Op 27 oktober liet Simon zijn 19-jarige zoon Herman vervroegd onderduiken in Den Haag. Herman vertrok die avond met een koffer en enkele persoonlijke bezittingen, het bleek een definitief afscheid.
In de nacht van 28 oktober op 29 oktober 1942, werden Simon en Ida bij een inval door de Grüne Polizei opgepakt en naar Westerbork gebracht. Op 2 november volgde hun deportatie naar Auschwitz. Bij een tussenstop in Cosel werden mannen geselecteerd voor dwangarbeid. Simon werd overgebracht naar het kamp Blechhammer, waar onder zware omstandigheden benzine uit steenkool werd geproduceerd. Ida werd bij aankomst in Auschwitz direct vermoord. Nadat hij ziek was geworden, werd Simon op 28 februari 1943 in Auschwitz vermoord.
Rebekka, werkte als beroepsfotograaf voor de Haagse editie van De Telegraaf. Tijdens de oorlog dook zij onder op verschillende adressen, onder andere in Den Haag, Delft en op de Zuid-Hollandse eilanden. In 1944 reisde zij, ondanks waarschuwingen vanwege haar ongeldige persoonsbewijs, per trein terug richting Delft. Tijdens deze reis werd zij opgepakt en naar Westerbork gebracht. Zij werd met een van de laatste transporten naar Auschwitz gedeporteerd en daar op 31 oktober 1944 vermoord.
Herman Goudsmid overleefde de oorlog in de onderduik. Hij verbleef op vele adressen in Den Haag. Uiteindelijk vond hij een relatief vaste plek bij “tante Mies” aan de Groenteweg in Den Haag. Daar bleef hij tot de bevrijding op 5 mei 1945.
Na de oorlog keerde Herman terug naar Rijswijk. Op 6 mei 1945 stond hij voor de deur van zijn ouderlijk huis, zonder te weten dat zijn ouders en zus waren omgekomen. De woning bleek tijdens de oorlog te zijn verkocht via een door de bezetter aangestelde beheerder en was in handen van een nieuwe eigenaar. Pas in 1946 kon Herman het huis betrekken, en uiteindelijk lukte het hem in 1950 om het terug te kopen, na een langdurige juridische procedure.
Op 29 oktober 2023, 81 jaar na de arrestatie van Simon en Ida, liet Hermans zoon Simon struikelstenen plaatsen voor zijn familie bij de woning aan de Regentesselaan 20.
In Kampen liggen aan de Venestraat eveneens struikelstenen voor leden van de familie Goudsmid, onder wie Simon en zijn broer Levie (1899, Broekslootkade 79), die daar eerder woonden.
Bron en verdere lezing
In de Nieuwsbrief Sociëteit Amicitia (2023/05) is een uitgebreid verslag opgenomen van deze struikelsteenlegging.