| Naam | Geboren | Omgekomen |
| Nicolaas Hendrik van der Schaft | Middelburg, 13.12.1922 | Waalsdorpervlakte 08.03.1945 |
Nicolaas “Nico” van der Schaft werd geboren in Middelburg als oudste zoon van Nicolaas van der Schaft en Maria Pieternella van der Schaft-de Munck. Zijn vader, afkomstig uit Delft, was beeldhouwer en later werkzaam bij Monumentenzorg in Den Haag als opzichter.
Het gezin bestond uit vier kinderen, Nico, Riet, Henk en Anneke. Na een periode in Utrecht vestigde het gezin zich in 1932 in Rijswijk aan de Da Costalaan, eerst op nummer 70 en vanaf 1935 op nummer 53.
Nico had een sterke interesse in techniek en koos voor een opleiding tot marconist aan de Zeevaartschool in Utrecht. Tijdens zijn jeugd stond hij bekend om zijn sociale karakter en gevoel voor humor.
Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog was Nico nog geen achttien jaar oud. Naarmate de oorlog vorderde, verslechterden de leefomstandigheden. Voedseltekorten en razzia’s maakten deel uit van het dagelijks leven, ook voor het gezin Van der Schaft.
Gedreven door de omstandigheden en een sterk verantwoordelijkheidsgevoel sloot Nico zich aan bij het verzet. Dankzij zijn opleiding als marconist leverde hij een bijdrage aan het verzenden van berichten, onder andere over V2-raketaanvallen in de regio Den Haag.
De radiogroep waarvan hij deel uitmaakte, opereerde vanuit de slagerij van Beijersbergen in Rijswijk, op de hoek van de Kerkstraat en de Schoolstraat, in het pand waar tegenwoordig Artishock is gevestigd. De activiteiten van de radiogroep brachten voortdurend gevaar met zich mee, omdat Duitse peilwagens rondreden om illegale zenders op te sporen en te lokaliseren.
Op 7 februari 1945 werd de zender in Rijswijk ontdekt. Op dat moment waren vier verzetsleden aanwezig, onder wie Nico en zijn vriend Henk Minderman. Zij werden gearresteerd en overgebracht naar de strafgevangenis in Scheveningen, beter bekend als het Oranjehotel.
Op 8 maart 1945 werd Nico van der Schaft op de Waalsdorpervlakte gefusilleerd, samen met 36 andere gevangenen. Deze executies maakten deel uit van grootschalige represaillemaatregelen die na de aanslag op SS-officier Hanns Rauter bij de Woeste Hoeve op de Veluwe in het hele land werden uitgevoerd.
De familie was niet op de hoogte van zijn overlijden en wachtte na de bevrijding tevergeefs op zijn terugkeer. Enkele maanden later werd zijn lichaam geborgen op de Waalsdorpervlakte. Hij kon worden geïdentificeerd aan de hand van persoonlijke bezittingen, waaronder zijn zegelring en horloge.
Enige jaren later is Nico herbegraven op het Nationaal Ereveld Loenen.
Op initiatief van de huidige bewoners van de woning aan de Da Costalaan is, in aanwezigheid van Nico’s jongste zus Anneke en andere familieleden, een struikelsteen voor hem geplaatst.
Het verlies van Nico had een blijvende impact op zijn familie.
Nicolaas Hendrik van der Schaft
Bron
Marjo van der Schaft